มีนิทานเรื่องหนึ่ง เรื่องมีอยู่ว่า...
 
มีหมาตัวหนึ่งมันอยู่ในบ้านเล็กๆ เจ้าชีวิตของมันคือ สองสามี ภรรยา
 
พวกเค้ารักหมาตัวนี้มาก ทั้งไส่ใจ ให้อาหาร ให้ความรัก
 
จนมันโตขึ้นมาด้วยความสมบูรณ์แบบ
 
เกินกว่าที่หมาตัวหนึ่งจะได้รับ เเต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เค้ากลับ "ล่าม" มันเอาไว้
 
ตลอดเวลา ถึงเเม้โซ่ตรวนนั้นจะยาวพอให้มันวิ่งเล่นได้
 
เเต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะมีอิสระ วันใดวิ่งไปไกลสุดโซ่
 
มันจะกระชาก กลับมา โดยไม่สนใจว่า เจ้าหมานั่นจะเจ็บเเค่ใหน
 
เลือดที่รินไหล จากความพยายามของมัน ไม่ได้ทำให้เจ้าชีวิตของพวกมัน สงสาร
 
กลับพยายาม ช่วยกันดึงด้วยซ้ำ
         พอหมาหน้าโง่ตัวนี้มันเริ่มเหนื่อยล้า ทั้งสองก็ใช้มือข้างเดิมที่ทำร้ายมัน
 
มาลูบหัว พูดด้วยความสงสาร เสียใจ "ขอโทษนะ ขอบคุณนะที่ไม่ไปใหน"
 
เหตุการณ์เหล้านี้ เกิดขึ้นซ้ำๆ วนเวียน
 
จนความรักที่เคยมีให้นายมัน เริ่มเปลี่ยนเป็นทนอยู่อย่างเกียจชัง
         
         มันรอสักวันที่มันเติบโต มีกำลังมหาศาล รอวันที่เป็นของมัน
 
มันจะทำลาย "โซ่ตรวนขังอิสระ" เส้นนี้
 
และ......
 
จากลา2เจ้าชีวิตของมันอย่างไม่หวนกลับ
 
ต่อให้ทั้ง 2จะร่ำให้จะเป็นจะตายกับการจากไปของมัน
 
มันก็ไร้ค้า....

นิทานเรื่องนี้สอน...อะไรกันนะ :)
 
บางทีหมาในนิทานเรื่องนี้อาจจะเป็นฉันก็ได้
 
 
 
 
 

 
 

 
 
 
ขอบคุณรูปจาก
 
 
เพจค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
"เค้ารักเราจริงหรอ??"
'' ทำไมหมาตัวอื่นๆอิฉาฉันละ ''
''ฉันอิฉาพวกเธอนะ ที่ไปใหนมาใหน''

Comment

Comment:

Tweet

กัดโซ่ทิ้งสิค่ะพี่ อย่าไห้เค้าล่ามเล่าตลอดไปนะ tongue

#6 By Avenged_Sevenfold on 2013-03-07 21:49

เราทุกคนก็เป็นหมาหน้าโง่นะ
ตอนนี้ก็ถูกผูกมัดด้วยระบบสังคม
พี่ก็เพิ่งรู้ตัวเมื่อไม่นานมานี้แหละว่ าถูกล่ามอยู่
เกลียดคนที่มันล่ามมากๆเลยด้วย Hot!
เเล้วเเต่ คิดเอง จะไปไหนก็ไป เจอเเบบนี้ก็ไม่กล้าไปจ้า 
sad smile  @toonpcb

#4 By Avenged_Sevenfold on 2013-01-17 18:28

ของพี เค้าพูดว่า อยากไปก็ไปนะ แต่ไม่เต็มใจให้ไป....... แล้วใครจะกล้าไป!!!

#3 By p.cobra on 2013-01-17 18:09

ใช่เลยค่ะ!! 
อึดอัดมากกกกกกกกก
สำหรับหลายคนมันอาจจะดูเล็กน้อยนะเรื่องพ่อเเม่ไม่ไห้ไปเที่ยว
เเต่เพราะเค้าใช้คำพูดที่บางทีก็รับไม่ได้นะ 55  
มีคนเข้าใจด้วยปลื้มมม
@toonpcb

#2 By Avenged_Sevenfold on 2013-01-17 17:19

อารมเหมือน... ขออนุญาติพ่อแม่ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่พ่อแม่ห้ามบอกไม่ให้ไป...เหลวไหล บอกเพื่อนไม่ดี งู้นงี้ ไปแล้วอันตรายทำให้ตัวเองเสี่ยงทำไม เพื่อนๆ ก็ไปเที่ยวกลับมาหัวเราะคิกคักพูดถึงสิ่งที่ได้ไปเจอ แต่เราได้แต่นั่งยิ้มในวงเงียบๆ .................ใช่หรือไม่....
โดยส่วนตัวมองว่าถ้าเปนกรณีนี้ มันเป็นความจำเป็นบางอย่างของพ่อแม่ซึ่งเราไม่มีวันเข้าใจถ้าไม่ได้เป็นพวกเขาซักวันนึง -*- ได้แต่ก้มหน้ารอเวลาผงาดดด....
ส่วนถ้าให้อินเรื่องนิทานโดยไม่เอี่ยวใดๆ ไม่แน่ใจถึงคติสอนใจ ได้แค่คิดว่าถ้าเป็นหมา คงกะโดดงาบคอเจ้าของ แระนอนหิวตายติดโซ่ ให้รู้แร่ดแค่นั้นเอง Hot!

#1 By p.cobra on 2013-01-17 04:25